ΑΙ: Μια φούσκα έτοιμη να σκάσει;
Η υπόσχεση ενός sci-fi μέλλοντος που μπορεί και να μην έρθει
Η πρώτη εκδοχή ετούτου του γράμματος ξεκινούσε με την εξής πρόταση: Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Δεν ήταν μια πρόταση φοβερά πρωτότυπη (μεταξύ μας, καθόλου - τα δημοσιογραφικά κλισέ μού γυρίζουν τα μάτια 90 μοίρες), ούτε κάποιο ιδιαίτερα αποτελεσματικό «δόλωμα» (στην εποχή των αλγορίθμων, λένε, τα πρώτα 2-3 δευτερόλεπτα είναι ζωτικής σημασίας αν θέλεις να διατηρήσεις την προσοχή του κοινού), αλλά ήταν οκέι. Έκανε τη δουλειά της. Το κείμενο έπρεπε να ξεκινάει με κάποιον τρόπο και η πρόταση εισήγε τον αναγνώστη και την αναγνώστρια κατευθείαν στο θέμα, επιτρέποντάς τους να μαντέψουν με σχετική ασφάλεια τι πραγματεύεται: μα, φυσικά, τους Βιετκόνγκ μάστορες των λαγουμιών και την επιρροή τους στη σύγχρονη δυτική μαγειρική και ιστιοπλοΐα1 την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Μόνο που, αν την κρατούσα έτσι όπως αρχικά την έγραψα, δε θα ήταν απολύτως σωστή. Γιατί η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι κάτι που υπάρχει - τουλάχιστον όχι ακόμα. Αυτό που στην παρούσα φάση υπάρχει σίγουρα, είναι μια εκθετικά εξελισσόμενη συζήτηση που θέτει ερωτήματα για τα οποία δεν έχουμε ξεκάθαρες απαντήσεις: Τι είναι νοημοσύνη; Πώς ορίζεται; Μπορεί ένα μη ζωντανό πράγμα να την κατέχει;
Δεν είναι μια εύκολη συζήτηση. Αν αναζητήσετε απαντήσεις, θα πέσετε πάνω σε διάφορες οπτικές και επιχειρήματα από τις δύο πλευρές, που μοιάζουν πειστικά. Παρόλα αυτά, είναι ασφαλές να πούμε ότι στην παρούσα εκδοχή τους, τα διάφορα chatbot και λοιπά εργαλεία Παραγωγικής Τεχνητής «Νοημοσύνης» που χρησιμοποιούμε καθημερινά δεν είναι νόημονα - όχι περισσότερο απ’ όσο ένα υπολογιστικό μοντέλο μαύρης τρύπας είναι μια πραγματική μαύρη τρύπα. Πρόκειται απλώς για προσομοιώσεις: εξαιρετικά περίπλοκες στατιστικές μηχανές που μπορούν να προβλέψουν το πιο πιθανό επόμενο στοιχείο, είτε είναι μια λέξη, όταν γράφουν κείμενο, είτε ένα πίξελ, όταν δημιουργούν μια εικόνα. Πολύ ικανές και πειστικές προσομοιώσεις, σύμφωνοι, αλλά παραμένουν προσομοιώσεις.
Υπό αυτό το πρίσμα, δεν υπάρχει καμία «νοημοσύνη» στην «Τεχνητή Νοημοσύνη» αυτή τη στιγμή. Δεν υπάρχει κάτι που σκέφτεται, ένα φάντασμα στη μηχανή. Τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα χειρίζονται τη γλώσσα χωρίς καμία επαφή με το πραγματικό, σημασιολογικό της περιεχόμενο. Δεν έχουν τη δυνατότητα να αξιολογήσουν αυτό που γράφουν γιατί, όπως είπαμε, δε σκέφτονται. Γι’ αυτό και πολλές φορές (αλλά όλο και λιγότερο όσο εξελίσσονται) λένε μπούρδες ή πράγματα που δε βγάζουν νόημα, όπως ας πούμε εκείνη τη φορά που το AI Overview του Google προέτρεψε μια χρήστρια να τρώει τουλάχιστον μία μικρή πέτρα καθημερινά, γιατί οι πέτρες είναι πλούσιες σε βιταμίνες και μέταλλα.
Αυτά τα πράγματα είναι κάτι που ο περισσότερος κόσμος λίγο πολύ τα αντιλαμβάνεται. Παρόλα αυτά, εξακολουθούμε να αποκαλούμε στην καθημερινότητά μας τα σχετικά εργαλεία Τεχνητή Νοημοσύνη και όχι Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα ή, δεν ξέρω, Μηχανές Μεγιστοποίησης της Εντροπίας. Νομίζω πως αυτό έχει άμεση σχέση με το πραγματικό θέμα του γράμματος που διαβάζετε, που δεν είναι αν τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα είναι νοήμονα ή όχι, αλλά γιατί όλος ο κόσμος φαίνεται να μιλάει για μια φούσκα έτοιμη να σκάσει στον επιχειρηματικό κλάδο που τα περιβάλλει.
Γιατί η πώληση της υπόσχεσης ενός μέλλοντος επιστημονικής φαντασίας είναι παραδοσιακά το πιο κερδοφόρο προϊόν της Σίλικον Βάλεϊ.
Το Κοσμικό Λάτε βασίζεται στην υποστήριξη των συνδρομητών του για να συνεχίζει να υπάρχει. Αν θέλετε να γίνετε μέλος και να έχετε πρόσβαση σε όλα τα γράμματα, μπορείτε τώρα να αποκτήσετε συνδρομή με μόλις 15€ τον χρόνο.