Το πρωί της 13ης Ιανουαρίου του 2020, κάτοικοι της Αθήνας που πήγαιναν στη δουλειά τους έπεσαν πάνω σ’ ένα μάλλον γκροτέσκο θέαμα: σε διάφορους σταθμούς μετρό είχαν αναρτηθεί αφίσες που έδειχναν ένα έμβρυο και έγραφαν με μεγάλα, κόκκινα γράμματα ΚΙΝΗΜΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
Κάτω από την κεντρική εικόνα της αφίσας υπήρχε η λεζάντα «ΦΩΤ.: ΕΜΒΡΥΟ 10 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ» και γύρω γύρω κείμενο που αντιγράφω παρακάτω ακριβώς όπως ήταν:
ΗΞΕΡΕΣ ΟΤΙ ΣΤΟ ΑΓΕΝΝΗΤΟ ΠΑΙΔΙ...
από την 18η ημέρα ΚΤΥΠΑ η ΚΑΡΔΙΑ του;
από την 8η εβδομάδα ΟΛΑ τα όργανά του έχουν δημιουργηθεί;
από την 42η ημέρα ανιχνεύονται ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ κύματα;
από τη 10η εβδομάδα ΝΟΙΩΘΕΙ ΠΟΝΟ;
ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΗ ΖΩΗ...!
ΚΙΝΗΜΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Η διακοπή της κύησης1 είναι ένα θέμα που επαναφέρεται στον δημόσιο διάλογο κατά καιρούς, για διάφορους λόγους. Πριν από λίγες εβδομάδες, στην εκπομπή 10 Παντού, η Μαρία Καρυστιανού, σε ερώτηση της δημοσιογράφου σχετικά με το θέμα των αμβλώσεων, εξέφρασε την εξής άποψη:
Σέβομαι την ελεύθερη βούληση. Είναι σημαντική και κατοχυρωμένη συνταγματικά. Θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης. Ας αποφασίσει η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει. Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας -δικό της είναι το σώμα, η αλήθεια είναι αυτή- αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου. Τώρα, εγώ είμαι και παιδίατρος και λόγω της επιστήμης μου διχάζομαι ανάμεσα στο ποια δικαιώματα θα πρέπει να είναι «παραπάνω» - δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω.
Έπειτα από τις αντιδράσεις που προέκυψαν από αυτή τη δήλωση, η κ. Καρυστιανού προσπάθησε να αποσαφηνίσει τη θέση της με μια ανάρτηση στο Facebook (η επιλογή των μπολντ δική μου):
[…] Όσοι βάλλουν εναντίον μου με αφορμή ένα πολυδιάστατο ιατρικό και νομικό θέμα για το οποίο ο νομοθέτης έχει ήδη προβλέψει, δεν νοιάζονται ούτε για τη θέση της γυναίκας σήμερα, ούτε για τα προβλήματα της, ούτε για τη στήριξη της μητρότητας, ούτε για την υπογεννητικότητα, ούτε για το δημογραφικό πρόβλημα, ούτε για τα δικαιώματα των παιδιών, ούτε για την οικογένεια και την επιβίωσή της! Ούτε έχουν σκεφθεί γιατί οδηγείται μια γυναίκα ή ένα ζευγάρι στην άμβλωση, πόσο μάλλον για τη βιοηθική.
«Βιοηθική». «Τα δικαιώματα του παιδιού/εμβρύου» (απ΄ό,τι φαίνεται, κατά την κ. Καρυστιανού -που είναι και παιδίατρος- οι λέξεις παιδί και έμβρυο είναι συνώνυμες και εναλλάξιμες). «Αφήστε με να ζήσω». Αυτές οι φράσεις και προτάσεις έχουν κάποιο ενδιαφέρον. Έχουν ενδιαφέρον γιατί εκφράζουν μια ιδεολογική θέση που μπορεί να αναλυθεί τόσο σε νομικό όσο και σε βιολογικό επίπεδο. Το δίλημμα της κ. Καρυστιανού φαίνεται, αν το δούμε επιφανειακά, επίσης βάσιμο - πώς, αλήθεια, θα μπορούσαμε να ιεραρχήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Λοιπόν, για να δούμε.
Τι θα διαβάσετε
Το Κοσμικό Λάτε βασίζεται στην υποστήριξη των συνδρομητών του για να συνεχίζει να υπάρχει. Αν θέλετε να γίνετε μέλος και να έχετε πρόσβαση σε όλα τα γράμματα, μπορείτε τώρα να αποκτήσετε συνδρομή με μόλις 15€ τον χρόνο.